بباب ديكر مشغول شويم . باب الحزاز « 1 » حزاز سبوسهء « 2 » سر بوذ و « 3 » سبب اين سبوسه « 2 » رطوبات غليظ بوذ كه از مسام بيرون آيذ و خشك شود ماننده سبوس « 4 » جون ديكر بيرون آيذ آن بيشين « 5 » را بيرون سبوزانذ « 6 » و بيرون افكند و بوذ كه از بلغم بوذ و نشان وى ان بوذ كه اين سبوسها سبيد بوند « 7 » و مر خداوندان ( f . 171 ) بلغم را بوذ و نشانيهاء زيادت بلغم بديد آمذه بوذ و بوذ كه اين سبوسه از غلبهء صفرا بوذ اعنى خونى كبا وى صفرا آميخته بوذ و نشان وى آن بوذ كى اين سبوسه سرخ‌كونه « 8 » بوذ و مر خداوندان غلبهء خون را بوذ و بوذ كى از سودا بوذ و نشان وى آن بوذ كه « 9 » سبوسه سياه‌رنگ « 10 » بوذ و مر خداوندان غلبهء سودا را بوذ و حد علاج اين بيمارى آن بوذ كه اكر نشان امتلا بجاى بوذ و تن بر بوذ اعنى اخلاط بسيار بوذ استفراغ كنى بفصد اكر خداوند بيمارى را خون غالب شذه بوذ « 11 » و بيارها « 12 » و بحبها « 12 » جنانك بباب داءالثعلب ياد كردم هر خلطى را جداجدا « 13 » و باز غرغرها بايذ كردن تا سر باك شوذ و باز تدبير سر « 14 » شستن بايذ كردن بآبهايى « 15 » كه اكنون ياذ كنم .

--> ( 1 ) - ف : باب فى ذكر الحزاز ( 2 ) - ف : سوسته ( 3 ) - ف : « و » ندارد ( 4 ) - ف : افزوده . و ( 5 ) - ف : افزوده . بيرونين ( 6 ) - م : ظ . سپوزد . ( 7 ) - ف : بوذ ( 8 ) - ف : « كونه » ندارد ( 9 ) - ف : افزوده . اين ( 10 ) - ف : « رنگ » ندارد ( 11 ) - ف : شده باشد . ب ه : اخلاط ديكر را ، صح ( 12 - 12 ) - ف : و حبها ( 13 ) - ف : جدابحذا ( 14 ) - ف : « سر » ندارد ( 15 ) - ف : بآبها